‏«کرانیوتومی» چیست؟

عملی است که در آن قسمتی از استخوان‏‎ ‎جمجمه جهت دسترسی به بافت مغز‎ ‎برداشته می‌شود‎.‎‏ شامل انواع ‏بسیار متفاوتی از شیوه هاست که در درون سر قابل انجام است. علیرغم شیوه های متفاوت، تمامی آنها دارای ‏روند بهبود یکسانی هستند. آنچه که از بیرون برای همه قابل مشاهده است، خطی از بخیه با سوزن یا بخیه ‏های نایلونی بر روی سر است.‏

مدت زمان بهبود بعد از عمل کرانیوتومی چقدر است؟daneshjoo
این مسئله بستگی به موارد زیر دارد:‏
‏1.‏ شدت بیماری شما قبل از عمل چقدر بوده باشد.‏
‏2.‏ آیا قبل یا بعد از عمل، مشکلات عصبی داشته اید.‏
‏3.‏ هرگونه عوارض ناشی از بیماری یا جراحی.‏
‏4.‏ سن شما.‏
‏5.‏ تاثیرات ناشی از هرگونه درمان های پس از عمل نظیر پرتودرمانی در طول مدت بهبودی.‏
‏6.‏ سایر شرایط دارویی.‏

موارد بسیار متفاوتی وجود دارند که بر روند بهبودی شما تاثیر می گذارند، از اینرو تعیین زمان دقیق در این ‏مورد دشوار است. توجه به این نکته مهم است که تحمل شما در مقابل درد و داروها دارای تاثیراتی هستند ‏که همین مسئله موجب می شود سرعت بهبود در افراد متفاوت شود.‏
با در نظر گرفتن موفقیت آمیز بودن روند عمل جراحی، شما باید مراحلی را بعد از آن طی کنید. این مراحل ‏به دو هفته اول بعد از عمل، یک ماه بعد و سه ماه بعد از گذشت عمل تان تقسیم می شود که باید برای ‏ویزیت بعد از عمل به پزشک تان مراجعه کنید.‏
دو هفته اول
در این مدت، روند بهبود شما به سریع ترین شکل اتفاق می افتد. در ابتدا زمانی که از بیمارستان مرخص ‏می شوید ممکن است احساس کنید که می توانید هر کاری را با آسودگی انجام دهید. در مدت زمان ‏حضورتان در بیمارستان، استراحت کرده و تمامی اقدامات برای مراقبت از شما انجام شده است. زمانی که به ‏منزل می روید، باید کارهای بیشتری انجام دهید و ممکن است احساس خستگی بیشتری کنید. این حالت ‏عادی است و معمولا در اواسط روز نیاز به استراحت کردن و خوابیدن دارید. این خستگی به تدریج و به مرور ‏زمان از بین می رود. در اولین قرار ملاقات بعد از عمل، احتمالا همچنان احساس خستگی دارید و از ‏داروهای تجویز شده برای دردتان استفاده می کنید. بخیه ها یا گیره های زخم به طور کامل در مدت 14-7 ‏روز اول بعد از جراحی برداشته می شوند.‏
معمولا متوجه می شوید که حافظه شما در بهترین وضعیت قرار ندارد و ظاهرا قادر به تمرکز بر یک موضوع ‏برای مدتی طولانی نخواهید بود. اگر شما در گذشته زیاد مطالعه می کردید، ممکن است در این وضعیت این ‏کار برایتان دشوار باشد. این وضعیت به تدریج بهبود می یابد و بر افراد متفاوت به شیوه های متفاوت تاثیر ‏می گذارد. این حالت ناتوانی در تمرکز بر مسائل، می تواند بر اعتمادبه نفس شما تاثیر گذارد؛ به خاطر داشته ‏باشید که این وضعیت بهتر می شود! مهم است که در مدت زمان ابتدایی دوران بهبودی، کسی را داشته ‏باشید که به او تکیه کنید. معمولا این موارد را در اولین ویزیت کلینیکی یا حدود دو هفته بعد از عمل، به ‏شما توصیه می کنیم.‏

دو ماه بعد
در این هنگام شما دشواری ها و خطرات را پشت سر گذاشته اید و در انتظار بازگشت به محل کارتان ‏هستید. پیاده روی منظم و انجام سایر انواع ورزش ها زیر نظر پزشک، می تواند به شما در رسیدن به این ‏مرحله کمک کند. زمانی که برای ویزیت بعدی بعد از عمل مراجعه کردید، در مورد تمامی این موارد با شما ‏صحبت خواهد شد. در این ویزیت، شما مورد معاینه و ارزیابی قرار می گیرید و طرحی به عنوان مراحل ‏بعدی بهبود تعیین خواهد شد. ممکن است شما نیاز به توانبخشی داشته باشید، که در این صورت پزشک ‏جراح اعصاب شما باید گزارشی از روند پیشرفت شما را در اختیار داشته باشد. برخی افراد سریع تر از ‏سایرین می توانند به روال عادی انجام کارهای خود بازگردند و این مورد باید مورد ارزیابی قرار گیرد. نیروی ‏حیاتی و بنیه شما در این مرحله، به مراتب بهتر خواهد شد. روند بهبود همچنان ادامه خواهد داشت.‏
توجه به این نکته حائز اهمیت است که بازگشت به کار، معمولا تصمیمی است که به طور مشترک توسط ‏پزشک و بیمار اتخاذ می شود. اگر پزشک شما از شرایط کاری شما مطلع نیست، انتظار می رود که خود ‏بیمار، ارزیابی صادقانه ایی از وضعیت و توانایی هایش داشته باشد و آنها را به پزشک گزارش کند. اعضای ‏خانواده هم نقش بسیار سودمندی در این مرحله دارند. تاثیرات مشابهی هم در رابطه با رانندگی اتفاق می ‏افتد. به طور کلی، اگر بیمار قصد رانندگی دارد، نباید از داروی مسکن (نورکو، فیوریست، هیدرکودون، ...) ‏استفاده کند.‏

سه ماه بعد
اکثر افراد در طول این مدت به محل کار خود بازمی گردند. بازگشت شما باید به طور تدریجی باشد، چراکه ‏بنیه و نیروی شما هنوز در حال بهبود است. به خاطر بیاورید که چقدر طول می کشد بعد از یک تعطیلات ‏طولانی به روال عادی کاری تان بازگردید، ...حال باید بعد از یک عمل جراحی این اتفاق بیفتد. مسلماً شما ‏باید آرام آرام به روال عادی کارتان بازگردید.‏
معمولا توصیه ما به شما این است که برای بازگشت به مسئولیت های کامل، چند هفته اول را به صورت ‏نیمه وقت یا با انجام کارهای سبک و راحت شروع کنید. مهم است که تلاش کنید و تمارین ورزشی و سایر ‏تکالیف و وظایف تان را به صورت مرحله به مرحله افزایش دهید، چراکه در غیر اینصورت ممکن است اعتماد ‏به نفس تان را از دست دهید و مدت زمان بهبودی تان طولانی شود. اگر سعی کنید خیلی زود همه امور را ‏به عهده بگیرید، همه چیز به نظرتان دشوار می آید.‏

تعیین وقت قبلی بعد از عمل به چه ترتیبی است؟
بعد از ترخیص از بیمارستان، شما باید در فواصل تعیین شده با متخصصان خود ملاقات داشته باشید:‏
جراح اعصاب: در مدت 14-10 روز بعد از عمل
پزشک موضعی: در مدت یک ماه اول
متخصص تومورشناسی: در صورت نیاز
متخصص عکسبرداری از غدد: در صورت نیاز
توانبخشی: در صورت نیاز


داروها؟
شما در زمان ترخیص از بیمارستان، داروهای مشخصی را دریافت خواهید کرد. لازم است که به مصرف ‏برخی از داروها ادامه دهید و استفاده برخی دیگر را کاهش داده یا متوقف سازید. مهم است بدانید که ‏مصرف کدام داروها را و با چه دوز مصرفی ادامه دهید. جراح اعصاب شما صرفاً مسئول دادن داروهایی به ‏شماست که به عنوان بخشی از درمان جراحی اعصاب به شما تجویز خواهد شد. تمام شدن داروها، به معنای ‏توقف استفاده از آنها نیست؛ در صورت هرگونه سوال، با مطب پزشک تماس بگیرید.‏

انواع داروهای متداول
هر نوع دارویی که داروساز در رابطه با اثرات جانبی و تداخلات دارویی به شما می دهد، جایگزین داروهای ‏قبلی خود نکنید. دقیقاً طبق تجویز دارویی تان عمل کنید.‏

داروی استروئیدی (مثل دگزامتازون یا دیکادرون)‏
این دارو موجب کاهش هرگونه تورم در مغز یا اطراف اتساع عروق اخیراً پیچ خورده می شود. اگر عمل ‏جراحی شما مربوط به تومورهاست و شما تحت پرتو درمانی هستید، مقدار دوز تجویزی این دارو به تدریج ‏کاهش می یابد، به طوریکه در طول درمان ادامه داشته و بعد از پرتو درمانی متوقف می شود. در اکثر موارد ‏مرتبط با عمل باز جمجمه، مصرف این دارو به سرعت کاهش یافته و در عرض چندین هفته قطع می شود. ‏بسیاری از بیمارانی که در آنها عمل باز جمجمه انجام شده است، نیازی به دگزامتازون ندارند. به جز تومورها ‏و اتساع شدید عروق که از طریق این داروهای درون وریدی قابل درمان هستند، معمولا در سایر موارد در ‏زمان ترخیص از بیمارستان، تجویز این داروها غیرمتداول هستند.‏

داروی ضدتشنج (داروهای جلوگیری از حملات صرع)‏
این داروها برای جلوگیری از بروز حملات صرع در شما می باشد. پزشک جراح اعصاب یا متخصص اعصاب ‏شما در مورد نیاز به تجویز این دارو تصمیم خواهند گرفت. اگر شما هیچ گونه حمله صرعی نداشته اید، ‏ممکن است نیازی به این دارو نباشد. معمولا تمامی بیماران مبتلا به حملات صرع، داروی ضدتشنج دریافت ‏می کنند. لازم است که از تاثیرات جانبی داروهایتان آگاه باشید و سطح خون شما باید تحت کنترل باشد ‏‏[در این مورد به بروشور مربوط به داروهای متداولی همچون دیلانتین، تگرتول) مراجعه نمایید].‏

آرام بخش های عضلانی (روباکسین، فلکسیریل)‏
این داروها معمولا برای تسکین درد مرتبط با برش های ایجادشده در ماهیچه فک سودمند هستند. بسیاری ‏از بیماران درمی یابند که این آخرین دارویی است که باید قطع کنند و آن را استفاده خواهند کرد.‏

مراقبت از زخم
جراح های مختلف این اقدام را به شیوه های متفاوتی انجام می دهند. بعد از ترخیص از بیمارستان، ما می ‏خواهیم که محل زخم تمیز نگه داشته شود. بهتر است بعد از 48 ساعت استحمام کنید و محل زخم را ‏خشک نگه دارید. معمولا در زمان ترخیص از بیمارستان، محل زخم باندپیچی شده نیست. قرمزی بیش از ‏حد، التهاب، خشکی یا تب بالا از علائم عفونت هستند. در صورت مشاهد هریک از این موارد سریعا با جراح ‏اعصاب خود تماس بگیرید.‏

کشیدن بخیه ها؟
در برخی از بیماران، بخیه های نایلونی و در برخی دیگر گیره های فلزی وجود دارد. جراح شما در مورد ‏زمان برداشتن و کشیدن بخیه ها تصمیم می گیرد که معمولا حدود 7 الی 10 روز پس از عمل می باشد، ‏البته در صورتی که نیاز به انجام عمل مجدد نباشد. اما در صورت عمل مجدد، بخیه ها 14-10 روز بعد از ‏عمل یا قبل از شروع به پرتو درمانی کشیده می شوند. پزشک جراح، پزشک بخش یا درمانگاه یا پرستار این ‏بخیه ها را می کشند.‏

بروز چه مواردی بعد از عمل عادی است؟
موارد کلی
تمامی بیماران بعد از مرخص شدن و رفتن به منزل، خسته هستند و نیاز به استراحت و خوابیدن در اواسط ‏روز دارند. معمولا داشتن سردرد و درد در اطراف محل زخم، حالتی عادی و متداول است. خستگی عمومی ‏می تواند منجر به زودرنجی و بدخلقی در شما شود که نیاز به نگرانی در این مورد نیست، چراکه به مرور ‏بهبود می یابد.‏
اگر عمل شما بسیار سخت و سنگین بوده است، صرفاً یک دوش گرفتن ممکن است باعث ایجاد خستگی در ‏شما شود. استراحت کردن و خوابیدن بیش از یک بار در طول روز، برای شما خوب است، اما انجام ورزش ‏های سبک هم لازم است.‏

زخم
در دو هفته اول یا کمی بیشتر، محل زخم دردناک است.‏
از آنجائیکه در زمان ایجاد برش، برخی از عصب ها قطع شده اند، معمولا چندین ماه طول می کشد که ‏بیحسی اعصاب مجاور زخم، بهبود یابند. اگر در دو هفته اول بعد از جراحی، زخم بیشتر بیحس و کرخ شد، ‏تعجب نکنید. این واکنش عادی است. زمانیکه رشته های عصب شروع به رشد می کنند، درد تیرکشیدن ‏ناگهانی، حس سوزش، و گاهی اوقات احساسی شبیه به چکیدن آب در اطراف زخم، احساس می شوند. در ‏زمان شروع به التیام، حس خارش در اطراف زخم ایجاد می شود.‏
گاهی اوقات ممکن است مایعی در زیر پوست سر وجود داشته باشد که به طرفین حرکت می کند؛ این مایع ‏معمولا به هنگام صبح، بیشتر است و به مرور باگذشت روز، کمتر می شود. با گذشت روزهای متوالی، معمولا ‏این مایع زیر پوست کم شده و کاملا التیام می یابد. حفره های آبی در بخش تحتانی زخم، آخرین قسمتی ‏هستند که از بین می روند.‏

سر
هنگامیکه تورم در پوست سر فروکش می کند، ممکن است در محل جراحی، حس فرورفتگی قابل توجهی ‏احساس شود. در این بخش معمولا حفره های کوچکی مشهود هستند که از آنجا ما استخوان جمجمه را ‏برداشته ایم. در شیوه ما، سیمان استخوانی برای پُر کردن این نواحی استفاده می شود تا نتیجه ظاهری ‏بهتری نیز به همراه داشته باشد. با این کار، نواحی ایی سخت، اما با فرورفتگی های کمتر، ایجاد می شود.‏
در طولانی مدت (معمولا چندین سال)، ممکن است تکه استخوان بازشده به شکل قابل توجهی کوچک شود. ‏اگر برش، در منطقه ایی در مقابل گوش و بالای فک باشد، می تواند منجر به ایجاد مشکلاتی در باز شدن ‏دهان به اندازه عادی شود. این اتفاق به این دلیل می افتد که ماهیچه متصل به عضله فک، بریده شده است. ‏این مشکل با کشیدگی آهسته دهان، به صورت باز و بسته کردن آن به مدت 5 دقیقه و سه بار در روز، قابل ‏درمان است. شروع این تمرین ها 48 ساعت بعد از جراحی، خوب و مناسب است.‏
برخی افراد در چند هفته اول، مایعی در حال حرکت را در اطراف مغز خود احساس می کنند. این احساس ‏صرفاً به خاطر هماهنگی مجدد مغز با شرایط عادی اش است. این حالت نسبتا به سرعت برطرف شده و جای ‏نگرانی نیست. ممکن است ورم/ پف کردگی/ کبودی در اطراف چشم هم وجود داشته باشد. اینها هم برطرف ‏می شوند.‏
سردردها
سردردها متغیر هستند. برخی افراد سردردهای کمی دارند، درحالیکه برخی دیگر سردردهای شدیدی دارند. ‏در مجموع، سردردها مشکل ساز نیستند و صرفا واکنش به داروهای هنگام ترخیص هستند. سردردها می ‏توانند در اواخر روز بدتر شوند و ممکن است با افزایش خستگی، سر و صدا یا موقعیت های تنش زا مرتبط ‏باشند.‏
بهتر است که در هوای گرم، آب بدن تان را حفظ کنید چراکه کم آبی بدن می تواند منجر به بدترشدن ‏سردرد شود.‏
تا 2 هفته بعد از عمل، سردردهای مرتبط با کرانیوتومی، شروع به فروکش کردن می نمایند. در برخی ‏شرایط، ممکن است تا چندین ماه ادامه یابند. وضعیت قرارگرفتن سر هم می تواند تاثیرگذار باشد. اگر بعد از ‏دراز کشیدن که می خواهید از جا برخیزید به سرعت سرتان را بالا بیاورید، نه تنها ممکن است مبتلا به ‏سردرد شوید، بلکه دچار سرگیجه هم می شوید. با قرار دادن سر خود بین زانوهایتان، فشار در سر افزایش ‏یافته و همین امر موجب افزایش درد می شود. این اقدام همچنین ممکن است موجب افزایش هر گونه آب ‏در زیر پوست سر شود.‏

ضعف عصبی
هرگونه احساس ضعف، بی دست و پایی، مشکلات مرتبط با تکلم، و غیره ناشی از این مسئله هستند. توانایی ‏بهتر شدن تا حدودی بستگی به جراحی ایی دارد که شما داشته اید. لازم است که قبل از ترخیص از ‏بیمارستان، با جراح اعصاب خود در این مورد صحبت کنید.‏
در مجموع، تمامی معایب تا حدودی بهبود خواهند یافت. میزان بهبودی بستگی به این مسئله دارد که آیا ‏بخش اصلی مغز بواسطه بیماری آسیب دیده یا خود دچار مشکل شده است. در مورد بیمارانی که قبل از ‏عمل جراحی دارای مشکلات قابل توجهی بودند، ممکن است بهبود این شرایط طولانی تر باشد. میزان بهبود ‏قابل پیش بینی نیست.‏
روند بهبود در ابتدا می تواند سریع باشد، اما سپس آهسته می شود، و ممکن است با آهنگ بسیار آهسته ‏ایی تا سال ها ادامه داشته باشد. اگر بعد از ترخیص از بیمارستان، علائم مشابه در شما ظاهر شد، لازم است ‏که تیم جراحی را از این موضوع آگاه نمایید.‏

حملات صرع
احتمال بروز حمله ناگهانی صرع در تمامی افرادی که عمل کرانیوتومی داشته اند، وجود دارد. احتمال خطر ‏بروز حمله صرع تا حدودی بستگی به علت عمل و همچنین نوع عمل جراحی ایی که شما داشته اید، دارد.‏
به برخی از بیماران قبل از عمل داروی ضدتشنج داده می شود. ممکن است ما در طول عمل شروع به دادن ‏این دارو به شما کنیم. حداقل زمان استفاده از داروهای ضدتشنج، بین 3 و 12 ماه است.‏
اگر مطمئن باشیم که احتمال بروز حمله صرع بسیار کم است، قبل از عمل در این باره با شما صحبت می ‏کنیم و ممکن است از هیچ داروی ضدتشنجی استفاده نکنیم، چراکه این داروها می توانند عوارض جانبی ‏بسیار شدیدی داشته باشند. همچنین بعد از شروع استفاده از این داروها، کنار گذاشتن آنها بسیار دشوار ‏خواهد بود. زمانیکه شما دچار حمله ناگهانی صرع شدید، نیاز به دارو خواهید داشت.‏
بیشترین احتمال خطر بروز حمله صرع، بلافاصله بعد از عمل جراحی است. در این زمان، شما در معرض ‏بیشترین خطر آسیب دیدگی هم هستید.‏
اگر دچار حمله صرع می شوید، لازم است هرکسی که در کنار شماست در زمان بروز حمله، هر چیزی را که ‏ممکن است شما با آن برخورد کنید را از سر راهتان بردارد و با آمبولانس تماس بگیرد. بیماران و اقوام شان ‏که از روند بروز حمله صرع آگاه هستند، با آمبولانس تماس نمی گیرند.‏
اگر در مورد بروز حمله صرع نگران هستید، شیاف های والیوم در زمان ترخیص به شما داده می شود که به ‏شما کمک می کند تا زمان رسیدن آمبولانس، مانع از بروز حمله صرع شوید. اگر از دارو برای حمله صرع ‏استفاده می کنید، نباید به طور ناگهانی مصرف آن را قطع کنید.‏
انواع متفاوت صرع بدین شرح است:‏
• متداول ترین نوعی که بر بیماران بعد از عمل کرانیوتومی اثر می گذارد، نوعی است که در آن، شما ‏غش کرده و دچار تشنج می شوید. این نوع حملات معمولا بعد از چند دقیقه متوقف می شوند. ما ‏به شما توصیه می کنیم که در مواردی که حمله صرع طولانی می شود، در ابتدا با آمبولانس تماس ‏بگیرید.‏
• متداولترین نوع دیگر، حالتی است که در آن یکی از دست و پاهای شما دچار تکان های شدید و ‏لرزش می شود، اما شما هوشیاری تان را از دست نمی دهید. این حالت ممکن است نسبت به حالت ‏قبل، روند پیشرفت بیشتری داشته باشد که معمولا نسبتا سریع است. در این نوع تشنج شما نیاز به ‏درمان خواهید داشت.‏

الکل؟
• بهتر است که در اوایل دوران بعد از عمل، از خوردن الکل پرهیز کنید.‏
• الکل می تواند بر متابولیسم برخی از داروهای ضدتشنج تاثیر گذارد و باعث کاهش اثر آنها شود و ‏همین مسئله ممکن است احتمال خطر بروز حمله صرع را افزایش دهد.‏
• در صورت هرگونه تردید، با پزشک جراح اعصاب یا پزشک عمومی تان تماس بگیرید.‏

ورزش
هرگونه تمرین ورزشی در دوران بعد از عمل باید با نظارت انجام شود.‏
• در مراحل اولیه، انجام تمرین ورزشی می تواند موجب افزایش سردردها شود. ما تا زمان بهبود، به ‏شما پیاده روی مرتب را پیشنهاد می کنیم. تنها راه رفتن بر روی تردمیل با افزایش در شیب آن، ‏شیوه خوبی برای افزایش ضربان قلب شماست و به بهبود سریع تر شما کمک می کند. همواره به ‏هنگام استفاده از تردمیل، کمربند توقف خودکار را هم ببندید.‏
• توصیه می کنیم از انجام هرگونه ورزش های برخوردی حداقل به مدت 12 ماه بعد از عمل ‏خودداری کنید تا مانع از ایجاد تورم در سر شود.‏
• بعد از 3 ماه، می توانید به تدریج شروع به انجام ورزش های غیر برخوردی و غیر رقابتی نمایید. ‏براساس میزان بهبود شما، بازی گلف و بولینگ را می توانید در 6 هفته انجام دهید. در طول این ‏مدت به تنهایی گلف بازی نکنید.‏
• باید احتمال خطر بروز ناگهانی حمله صرع را در نظر بگیرید و از اینرو به شما توصیه می کنیم که ‏در سه ماه اول، خودتان را در چنین موقعیت های پرخطری قرار ندهید؛ مثلا نباید از چارپایه یا ‏نردبان بالا بروید.‏
• در مورد شناکردن هم چنین احتمال خطری وجود دارد، از رفتن به ساحل بپرهیزید و اگر به استخر ‏می روید باید عمق آب به قدری کم باشد که فردی که همراه شماست بتواند سرتان را در زمان ‏تشنج، بالای آب نگه دارد. به تنهایی شنا نکنید.‏

نگهداری از موها
• شما می توانید 2 روز بعد از کشیدن بخیه ها، موهایتان را بشویید.‏
• می توانید 4 هفته بعد از عمل، موهایتان را رنگ کنید.‏

رانندگی
تا زمانیکه جراح اعصاب به شما اجازه نداده است نباید رانندگی کنید. این اتفاق معمولا بعد از 4-2 هفته می ‏افتد. دلایل عدم اجازه رانندگی این است که میزان تمرکز شما کاهش یافته و ممکن است شما دارای ضعف ‏اعصاب باشید و همچنین خطر بروز حمله صرع وجود دارد. بعلاوه، رانندگی در زمان مصرف داروهای مسکن ‏یا آرام بخش برخلاف قانون است.‏
زمانیکه توانستید رانندگی کنید در وهله اول موارد زیر را در نظر بگیرید:‏
• در هنگام شب رانندگی نکنید.‏
• در مسافات کوتاه رانندگی کنید.‏
• همواره در حین رانندگی کسی در کنار شما باشد.‏
• در ساعات شلوغ و اوج ترافیک رانندگی نکنید.‏
• در مسیرهای آشنا حرکت کنید.‏

سفر هوایی
در این مورد با جراح اعصاب خود مشورت کنید. در اکثر موارد، سفر هوایی بلامانع است مگر اینکه موجب ‏افزایش فشار در درون جمجمه شما شود. در مراحل اولیه، انجام سفرهای خارجی را به شما توصیه نمی ‏کنیم.‏
اگر قطعات تیتانیومی در سر شما باشد، به هنگام عبور از ردیاب فلزی مشخص نمی شوند.‏

توانبخشی
ممکن است برای هرگونه ضعف و ناتوانی نیاز به فیزیوتراپی داشته باشید. بدین معنا که ممکن است در مرکز ‏توانبخشی بستری شوید. زمانیکه بتوانید به مرحله ایی برسید که قادر به امور خود در منزل باشید، مرخص ‏خواهید شد. شما باید تمارین ورزشی ایی را انجام دهید و ممکن است نیاز به فیزیوتراپی سرپایی و بدون نیاز ‏به بستری شدن در بیمارستان داشته باشید.‏
ورزش اصلی که ما به شما پیشنهاد می کنیم پیاده روی است. ابتدا باید به آهستگی و در مسافاتی که خود ‏راحت هستید پیاده روی را شروع کنید و سپس به تدریج افزایش دهید. از بلند کردن هر وسیله ایی با وزن ‏بیش از 2 کیلوگرم پرهیز نمایید.‏

بازگشت به کار
در این مورد با جراح اعصاب خود مشورت کنید. معمولا لازم است که حداقل 6 هفته به طورکامل از کار خود ‏دور بمانید. بعد از این مدت، می توانید در ساعات کاری محدود و با انجام وظایف سبک به محل کار خود ‏بازگردید. بازگشت به کار معمولا به میزان بهبودی شما بستگی دارد و معمولا در اولین ملاقات بعد از عمل ‏در این مورد با شما صحبت خواهد شد.‏
• زمانیکه به کار خود بازگشتید حداقل تا 3 ماه بعد از عمل نمی توانید با ماشین آلات کار کنید.‏
• ضعف و ناتوانی مانعی برای بازگشت شما به محل کارتان نخواهد بود، اما ممکن است نیاز به آموزش ‏مجدد داشته باشید.‏
• به خاطر داشته باشید که حتی اگر بعد از 6 هفته به صورت نیمه وقت به کارتان بازگشتید، نمی ‏توانید تا 3 ماه رانندگی کنید.‏

لازم است که پزشکم از چه مسائلی آگاه باشد؟
زخم
• افزایش قرمزی
• ترشح
• افزایش مایع/تورم
• نشت مایع

سردردها
• افزایش شدت سردرد

افزایش موارد زیر
• خواب آلودگی و کسالت
• ضعف و ناتوانی
• گیجی
• مشکل در تکلم
• افتادن
• اختلال در دید

حمله صرع/ تشنج
حالت تهوع/ استفراغ
حساسیت پوستی
احساس درد یا تورم در پا/ ماهیچه ساق پا
تب بالا/ تعرق/ گرفتگی عضلات گردن/ بیقراری
درد در ناحیه قفسه سینه یا مشکل در تنفس

در صورت هرگونه مشکل با چه کسی تماس بگیرم؟
• برخی از مشکلات جدی بوده و نیاز به درمان فوری دارند، از اینرو باید هرچه سریعتر به نزدیک ‏ترین مرکز اورژانس مراجعه کنید.‏
• پزشک جراح اعصاب شما یا عضو تیم جراحی همواره در دسترس بوده و می توانید با مرکز اورژانس ‏یا پزشک عمومی تان تماس بگیرید.‏
• در مورد سوالات عمومی، پرستاران بخش عمل هم می توانند به شما در اکثر موارد کمک کنند. اگر ‏آنها مطمئن نباشند با پزشک جراح اعصاب تان تماس خواهند گرفت.‏

 

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد