تنگی مجرای نخاعی کمری

 

  تنگی مجرای نخاعی موجب درد در ناحیه پشت و پا می شود، تنگی مجرای نخاعی کمری زمانی ایجاد می شود که مجرای نخاع و مجرای عصبی در ناحیه پشت تنگ شده ‏و به نخاع و ریشه های عصب فشار وارد می کند. اکثر افراد دارای تنگی مجرای نخاعی، رفته رفته با افزایش ‏سن متوجه این بیماری می شوند، اگرچه تعداد کمی از افراد به صورت مادرزادی با این بیماری متولد می ‏شوند.‏

lumbar stenosis intro01


• آرتروز ستون فقرات (استئوآرتروز، اسپاندیلیتیس) ممکن است در برآمدگی استخوانی که در مفاصل ‏گسترش می یابد نقش داشته باشد.‏
• برآمدگی استخوانی (موسوم به استئوفیت) ممکن است تا مجرای ستون فقرات و یا ریشه های ‏عصبی ناحیه کمر پیش رود و موجب ایجاد فشار در نخاع یا اعصاب شود.‏
• ممکن است آسیب های دیسک انحطاطی در ناحیه پشت در ایجاد بیماری تنگی مجرای نخاعی ‏نقش داشته باشد. دیسک موجب ایجاد فتق در نزدیکی مجرای عصبی شده و در نتیجه ریشه عصب ‏نخاعی تحت فشار قرار می گیرد.‏
• لغزش مهره
• کژپشتی کمری حاد
• ممکن است در بیماران مبتلا به تنگی مجرای نخاعی مادرزادی (مثل آکندروپلازی، کوتاهی قد) ‏علائم بیماری از سن 15 سالگی افزایش یابد.‏
• غالباً زمانیکه نخاع یا ریشه های عصبی تحت فشار قرار می گیرند، درد و سایر علائم بیماری ‏گسترش می یابند.‏
غالباً در بیماری تنگی مجرای نخاعی کمری، یکی از سه سطح ناحیه پشت تحت تاثیر قرار می گیرد: ‏L3-‎L4‎، ‏L4-L5‎، و ‏L5-S1‎‏. گاهی اوقات هم بیش از یک سطح تحت تاثیر قرار می گیرد.‏


نواحی قرمز نشاندهنده فشردگی نخاع/ریشه عصبی ناشی از بیماری تنگی مجرای نخاعی کمری ‏است


علائم تنگی مجرای نخاعی در ناحیه پایین کمر
ممکن است درد ناحیه پشت در قسمت باسن، پاها دیسکو ماهیچه ساق پا پخش شود. گاهی اوقات به درد قسمت ‏پا و ماهیچه ساق پا، شلی ستون فقرات گفته می شود. شکایت بسیاری از بیماران مبتلا به تنگی مجرای ‏نخاعی کمری این است که آنها قبل از شروع درد پا قادر به راه رفتن در مسافت های طولانی نیستند. حتی ‏بعد از نشستن یا دراز کشیدن، درد پا بعد از پیاده روی مجدد بازمی گردد.‏
ممکن است درد پا با عناوین شبه سیاتیک یا گرفتگی عضلات توصیف شود. میزان درد بین خفیف و شدید ‏متغیر است و ممکن است دائمی یا موقتی باشد. به ندرت تنگی مجرای نخاعی منجر به فلجی می شود. با ‏این حال گاهی اوقات، ممکن است درد و علائم آن وخیم تر شود (مثل حالت بیحسی، ضعف و سستی). ‏

عمل جراحی ستون فقرات
عمل جراحی ستون فقرات در صورتی پیشنهاد می شود که درمان های دیگر (مثل تزریق های فقراتی) بی ‏تاثیر باشند، و علائم بیماری شدید و پیشرونده باشند. شیوه های متفاوتی برای عمل جراحی وجود دارند که ‏جراح ستون فقرات یا جراح اعصاب ممکن است آن شیوه را برای درمان بیماری تنگی مجرای شما انتخاب ‏نماید. نوع عمل بستگی به علت تنگی مجرای نخاعی دارد.‏

• در شیوه «تقلیل فشار»، استخوان یا ماده دیسک فشارآورنده بر نخاع یا ریشه های عصبی برداشته ‏شده و بدین ترتیب مجرای عصبی وسیع می شود.‏
• ممکن است بیماری دیسک انحطاطی یا لغزش مهره در بی ثباتی فقراتی نقش داشته باشد.‏
• ممکن است شیوه عمل شامل استفاده از ابزار و آلات متصل کننده فقرات در جهت تثبیت ستون ‏فقرات کمری باشد.‏

بعد از عمل جراحی ستون فقرات
معمولا بعد از جراحی، به خصوص دو روز اول بعد از عمل، احساس ناراحتی و درد بعد از عمل وجود دارد. ‏زمانیکه در بیمارستان بستری هستید یا در منزل در حال سپری کردن دوران بهبودی هستید، جراح شما ‏برای کمک به کاهش ورم و درد، داروهایی را برای شما تجویز می کند. با توجه به پیچیدگی عمل و سلامت ‏عمومی، برخی از بیماران یک روز بعد از عمل می توانند بنشینند و از تخت بلند شوند. آغاز فعالیت همراه با ‏کمک و در حد تحمل فرد به صورت تدریجی می باشد. ‏

علائم تنگی مجرای نخاعی
لازم است که برای دستیابی به بهترین درمان بیماری تنگی مجرای نخاعی شما، علائم بیماری تشخیص داده ‏شوند. از آنجائیکه بیماری تنگی مجرای نخاعی به تدریج و با افزایش سن گسترش می یابد، علائم آن هم به ‏تدریج گسترش یافته و به تدریج تشدید می شود. همچنین علائم بیماری می توانند تا حد زیادی متفاوت ‏باشند. ممکن است به هیچ وجه علائم بیماری در شما آشکار نشود، چراکه همیشه تنگ شدن مجرای ستون ‏فقرات یا سایر کانال ها باعث ایجاد فشردگی در نخاع یا رشته های عصبی نمی شود. اما زمانیکه ستون ‏فقرات یا رشته های عصب شما تحت فشار قرار گرفته و فشرده می شوند، شما احساس درد خواهید کرد.‏
علائم بیماری شما به این مورد هم بستگی دارد که کدام قسمت از ستون فقرات شما تنگ شده است. به ‏طور کلی، بیماری تنگی مجرای نخاعی بر ناحیه پشت (ستون فقرات کمری) یا گردن شما (ستون فقرات ‏گردنی) تاثیر می گذارد. معمولا بروز تنگی مجرا در ناحیه وسط کمر شما (ستون فقرات پشت قفسه سینه) ‏رایج نیست.‏

علائم تنگی مجرای نخاعی کمری
بیماری تنگی مجرای نخاعی در ناحیه پشت تحتانی (ستون فقرات کمری) می تواند موجب درد یا گرفتگی ‏عضلات پا در حین ایستادن های طولانی مدت یا پیاده روی در شما شود. احساس ناراحتی زمانی در شما ‏تسکین می یابد که شما به جلو خم شوید یا بنشینید، اما زمانیکه مجددا به حالت عمودی می ایستید درد ‏شما بازمی گردد. به این مسئله اینگونه فکر کنید: هنگامیکه در فروشگاه گشت می زنید، آیا خم شدن به ‏روی چرخ فروشگاه موجب کاهش درد شما می شود؟ دردی که بدین طریق کاهش می یابد معمولا ناشی از ‏تنگی مجرای نخاعی کمری شماست. معمولا به این نوع درد ««شبه لنگی»، «لنگی کاذب»، یا «لنگی موقت ‏دارای ریشه عصبی» اطلاق می شود.‏
سایر علائم تنگی مجرای نخاعی کمری به جزء درد ممکن است شامل بیحسی، سستی یا حس سوزش در پا ‏باشد.‏
در موارد حاد تنگی مجرای نخاعی کمری، ممکن است اعصاب ناحیه مثانه یا روده تحت فشار قرار گیرد که ‏می تواند منجر به بی اختیاری نسبی یا کامل دفع شود. اگر در کنترل دفع ادرار یا مدفوع مشکلاتی دارید، ‏حتماً باید بلافاصله درصدد درمان دارویی آن برآیید.‏

علائم تنگی مجرای نخاعی گردنی
تنگی مجرای نخاعی در قسمت گردن شما (ستون فقرات گردنی) می تواند باعث ایجاد درد در ناحیه گردن و ‏کتف شما شود. ممکن است دست شما تحت پرتودرمانی قرار گیرد. تنگی مجرای نخاعی گردنی می تواند ‏موجب سردرد، کرخی و بیحسی، یا سستی ماهیچه ها شود. همچنین می تواند بر اعصاب کنترل کننده ‏تعادل شما، تاثیر گذارد که منجر به بی دست و پایی یا حالت افتادن در شما می شود. درد ناشی از تنگی ‏مجرای نخاعی گردنی ممکن است به صورت گهگاهی یا مزمن باشد، و همچنین از حالت خفیف تا شدید ‏باشد.‏

علل تنگی مجرای نخاعی
شما باید بدانید که چه چیزی موجب درد شما می شود چراکه آگاهی از آن، بر گزینه های درمان شما تاثیر ‏دارد.‏

تنگی مجرای نخاعی ابتدایی در مقابل اکتسابی
پزشکان برای دسته بندی تنگی مجرای نخاعی دو روش دارند. گروه اول را ابتدایی می نامند، بدین معنا که ‏شما از زمان تولد مبتلا به آن بوده اید و به عنوان نقص از ابتدای تولد تلقی می شود. در برخی افراد، مجرای ‏نخاعی از همان هنگام تولد درمقایسه با سایرین، تنگ تر و باریک تر است و ممکن است تا اواخر زندگی ‏مشکلاتی را نشان ندهد. به این شکل از تنگی مجرای ارثی، سندروم پایه کوتاه اطلاق می شود. این بیماران ‏بسیار مستعد ابتلا به تنگی مجرا در میانسالی می باشند.‏
تنگی مجرای نخاعی ابتدایی، به ویژه در مقایسه تنگی مجرای نخاعی اکتسابی، رایج و متداول نیست.‏
تنگی مجرای نخاعی اکتسابی، نتیجه بیماری یا آسیب به ستون فقرات است که در ادامه به انواع اصلی آن ‏اشاره خواهد شد.‏

چه چیزی منجر به تنگی مجرای نخاعی اکتسابی می شود؟
علت اصلی تنگی مجرای نخاعی اکتسابی، فرسایش و سایش مهره های ستون فقرات به دلیل افزایش سن ‏است. در حقیقت متداول ترین علت مستقیم تنگی مجرای نخاعی، «آرتروز» است که در پی آن، غضروف ‏محافظ مفصل ها به همراه افزایش سن شروع به تحلیل می رود.‏
در افراد جوان، غضروف نرم است. با افزایش سن و پیرتر شدن، غضروف سخت شده یا ممکن است به طور ‏کامل فرسوده شود که در نتیجه استخوان ها بر روی یکدیگر ساییده می شوند. بدن به سایش استخوان ها ‏بر روی یکدیگر از طریق تولید زوائد کوچک استخوان موسوم به «برآمدگی استخوانی» (استئوفیت) واکنش ‏نشان می دهد. این واکنش تلاشی برای محدود کردن حرکت و در نتیجه محدود کردن درد ناشی از سایش ‏استخوان ها بر روی یکدیگر می باشد.‏
این مطلب نسبتاً صحیح است: اگر شما کمتر حرکت می کردید، احتمالا درد شما هم کمتر می بود. با این ‏حال شما نمی توانید کاملا دست از تحرک بردارید و حرکت کم هم موجب کاهش کیفیت زندگی شما می ‏شود. بعلاوه، این برآمدگی های استخوانی می تواند باعث ایجاد درد دیگری در شما شود. این بر آمدگی ها ‏می توانند در ستون فقرات موجب تنگ شدن مجرای نخاعی (که تنگی مجرای نخاعی است) شده و در ‏نتیجه به نخاع یا ریشه های عصبی شما فشار وارد شود.‏

علاوه بر آرتروز، پیشروی تنگی مجرای نخاعی می تواند به دلیل مشکلات ناشی از دیسک بین مهره ایی هم ‏باشد. دیسک های بین مهره ایی می توانند به شکل برآمدگی یا می توانند به شکل ازهم گسیخته (دیسک ‏فتق) باشند. دیسک برآمده و متورم یا قسمت های دیسک فتق می تواند باعث ایجاد برآمدگی در مجرای ‏نخاعی شود یا به عصب منتهی به مجرا فشار وارد کند. رباط های متصل کننده مهره ها هم ممکن است زایل ‏شده و امکان جابجایی مهره ها فراهم شود که در نتیجه نخاع یا اعصاب تحت فشار قرار می گیرند.‏
عوامل پرخطر هم در مورد آرتروز ستون فقرات و هم مشکلات مربوط به دیسک شامل افزایش سن، وضعیت ‏اندامی ضعیف، ورزش های برخوردی، و چاقی است.‏
آسیب به ستون فقرات هم می تواند موجب تنگی مجرای نخاعی شود. به عنوان مثال، ممکن است یک شی ‏سنگین را بدون رعایت شیوه های مناسب، بلند کنید. این عمل می تواند به دیسک شما آسیب برساند یا ‏حتی موجب خروج مهره ها از ردیف عادی خودش شود. اینگونه آسیب ها باعث ایجاد فشار بر نخاع و ریشه ‏های عصبی می شود. حتی ممکن است بخشی از مهره های پشت شما از هم گسیخته شده و قطعات ‏استخوان به زور وارد مجرای نخاعی شوند.‏
هرگونه آسیب به ستون فقرات می تواند موجب ورم بافت و در نتیجه فشار بر نخاع یا ریشه های عصبی ‏شود، که همین وضعیت منجر به تنگی مجرای نخاعی و درد پشت یا درد گردن می شود.‏

معاینات و آزمایش های لازم برای تنگی مجرای نخاعی‏
معاینه فیزیکی، اشعه ‏X، سی تی اسکن، و ام آر آی در جهت تشخیص تنگی مجرای نخاعی
تشخیص مشکل تنگی مجرای نخاعی می تواند مسئله ایی پرچالش باشد. علائم می توانند شبیه به علائم ‏بیماری های دیگر باشند، افزون بر اینکه علائم ممکن است فقط گاهی اوقات ظاهر شوند. به منظور تشخیص ‏علت مشکل تنگی مجرای نخاعی شما، پزشک تان باید چندین معاینه و آزمایش بر روی شما انجام دهد. این ‏معاینات و آزمایش ها به پزشک کمک می کند تا برنامه درمانی شما را تعیین کند، به گونه ایی که درد و ‏سایر علائم شما را کنترل کرده و در عین حال به بهبود شما هم کمک کند.‏
در طول مدت ویزیت، پزشک تان از شما در مورد علائم فعلی و روش های درمانی که تاکنون انجام داده اید، ‏سوال خواهد کرد. این سوالات، بخشی از معاینه فیزیکی شماست. سوالاتی که معمولا از شما پرسیده می ‏شود عبارتند از:‏
• درد از چه زمانی شروع شده است؟
• اخیراً چه فعالیت هایی انجام داده اید؟
• برای تسکین دردتان چه کارهایی انجام داده اید؟
• آیا درد پخش می شود یا به سایر نقاط بدن تان (مثل پایین دست تان یا پایین پایتان) منتقل می ‏شود؟
• آیا چیزی باعث کاهش درد یا تشدید آن می شود؟ آیا پیاده روی در سراشیبی موجب بدتر شدن یا ‏بهتر شدن درد می شود؟ زمانیکه به جلو خم می شوید یا می نشینید، تاثیری بر دردتان دارد؟

انواع تصویربرداری مربوط به مشکل تنگی مجرای نخاعی
شاید لازم باشد که برای کمک به تشخیص پزشک در مورد علت مشکل تنگی مجرای شما، برخی آزمایش ‏های تصویربرداری انجام شود. این مطالعات تشخیصی معمولا زمانی انجام می شوند که بعد از گذشت 3 تا 6 ‏ماه از مدت درمان، نظیر استراحت، داروهای ضدالتهاب، و درمان فیزیکی، علائم بیماری فروکش نکرده ‏باشند.‏
آزمایش های تصویربرداری بر حسب احتیاط توصیه می شوند، چراکه بسیاری از افرادی که دارای علائم ‏تنگی مجرای نخاعی نیستند دارای عکس، سی تی اسکن و ام آر آی های غیرعادی هستند. جراحی فقط ‏باید در مورد بیمارانی انجام شود که علائم شان مرتبط با یافته های این مطالعه باشد.‏
معمولاً در همان ابتدا عکس اشعه ‏x‏ ساده گرفته می شود. این نوع عکس ها در مورد تشخیص وجود عفونت، ‏تومور و مشکلات مرتبط با ردیف ستون مهره ها سودمند هستند. در این عکس ها، ناحیه دیسک تنگ شده، ‏شکستگی ها، برآمدگی استخوانی یا آرتروز قابل مشاهده است.‏
سی تی اسکن یا ام آر آی هم می تواند دیسک متورم شده را نشان دهد. عکس ام آر آی در زیر نشان داده ‏می شود.‏

 

تنگی مجرای نخاعی: درمان بدون عمل جراحی
آیا مشکل تنگی مجرای نخاعی بدون عمل جراحی قابل درمان است؟
بله. در حقیقت کمتر از 5 درصد از بیماران مبتلا به مشکل فقراتی نیاز به جراحی ستون فقرات دارند.‏

انواع درمان های بدون جراحی موجود چه مواردی هستند؟
ممکن است پزشک شما، چندین گزینه غیر عمل جراحی را برای درمان مشکل تنگی مجرای شما پیشنهاد ‏دهد. غالباً روند درمان تلفیقی از چندین درمان است. به عنوان مثال، ممکن است درمان دارویی با درمان ‏فیزیکی همراه باشد. حال به بررسی برخی از درمان های غیرجراحی به صورت جداگانه می پردازیم. ‏
• دارو: انواع داروهای متعددی برای تسکین تورم، درد و اسپاسم ماهیچه ایی موجود است. اگرچه ‏برخی از این داروها بدون نسخه هم موجود هستند، منطقی نیست که آنها را با داروهای تجویزی ‏پزشک تان همزمان باهم استفاده کنید، مگر آنکه طبق دستور خود پزشک باشد. درست همانند ‏داروهای تجویزی، داروهای دیگر هم می توانند تاثیرات جانبی جدی داشته باشند.‏
• داروهای تزریق کردنی: متداول ترین داروی تزریقی مورد استفاده در کمک به تسکین علائم ‏تنگی مجرای نخاعی، «تزریق نخاعی» است. در این نوع تزریق، دارو (معمولا استروئید) به محلی ‏تزریق می شود که ریشه های عصبی (موسوم به ناحیه اپیدورال) در آنجا قرار دارند. دارو به کاهش ‏ورم و درد شدید که تا دست ها یا پاها پخش می شود کمک می کند. معمولا در مدت چندین ‏هفته، سه تزریق انجام می شود.‏
• ورزش درمانی: معمولا ورزش درمانی ترکیبی از درمان بدون تحرک و انجام ورزش های درمانی ‏است. درمان بدون تحرک شامل استفاده از کیسه آب جوش یا یخ، امواج فراصوتی، محرک الکتریکی ‏و ماساژ است. این درمان ها به آمادگی بیمار برای انجام تحرک درمانی از طریق شل کردن ماهیچه ‏های سفت و کاهش درد یا ناراحتی کمک می کند. ورزش های درمانی شامل انجام ورزش های ‏کششی و تعیین شده در جهت کمک به تثبیت ستون فقرات، ایجاد استقامت و پایداری، و افزایش ‏انعطاف پذیری می باشد.‏

همچنین ممکن است آزمایش های بیشتری از شما به عمل آید، نظیر:‏
• اسکن از استخوان: این آزمایش به پزشک شما کمک خواهد کرد تا مشکلات فقراتی نظیر آرتروز، ‏شکستگی ها یا عفونت ها را تشخیص دهد. در این آزمایش، مقدار بسیار کمی ماده رادیواکتیو در ‏داخل رگ تزریق می شود. این ماده در جریان خون شما حرکت کرده و از طریق استخوان ها جذب ‏می شود. بیشتر ماده رادیواکتیو از طریق محلی جذب می شود که در آن ناحیه یک عامل غیرعادی، ‏نظیر تورم، وجود داشته باشد. اسکنر می تواند میزان پخش ماده را در تمام استخوان های شما ‏تشخیص دهد و «نقاط بحرانی» (نواحی دارای ماده رادیواکتیو بیشتر) را نشان دهد تا پزشک متوجه ‏شود که کدام ناحیه دچار مشکل است.‏
• سی تی مییلوگرم: در این آزمایش رنگ خاصی به مایع نخاعی اطراف نخاع و شبکه های عصبی ‏شما تزریق می شود. (قبل از آن، این ناحیه بیحس می شود.) سپس عکس سی تی اسکن از شما ‏گرفته می شود. عکس گرفته شده، جزئیات آناتومی ستون فقرات شما، مخصوصاً رشته های عصبی ‏و استخوان پیرامون آن را نشان می دهد. پزشک بر روی عکس به دنبال نواحی فشار بر اعصاب ‏است. سی تی اسکن هایی که همزمان با سی تی مییلوگرم ها انجام می شوند، در تشخیص تنگی ‏مجرای نخاعی کمری بسیار مفید و سودمند هستند. نمونه عکس گرفته شده از طریق سی تی ‏مییلوگرم در زیر نشان داده می شود.‏

تمام این اطلاعات، نظیر ورزش درمانی و آزمایش های عکسبرداری، همگی به طرح پزشک برای بهترین ‏نحوه درمان مشکل تنگی مجرای نخاعی شما کمک می کند. ‏

عمل جراحی مربوط به تنگی مجرای نخاعی
تصلب شرائین نخاعی و جوش خوردگی نخاعی: آیا شما برای مشکل تنگی مجرای نخاعی نیاز به عمل ‏جراحی خواهید داشت؟
اکثر بیماران مبتلا به مشکل تنگی مجرای نخاعی واکنش خوبی به درمان های غیرجراحی (نظیر مصرف ‏دارو) نشان می دهند، از اینرو ممکن است نیازی به جراحی نداشته باشید. با این حال، در مواقعی ممکن ‏است لازم باشد که جراحی بر روی ستون فقرات شما انجام شود.‏
• شما درمان های غیرجراحی را انجام داده اید و آنها موفقیت آمیز نبوده اند.‏
• در مدت زمان طولانی، درد شدیدی داشته اید.‏
• شرایط رادیکولوپتی را که دوره پزشکی مورد استفاده برای توصیف درد، بیحسی، و حس خارش در ‏دست ها یا پاهاست را تجربه می کنید.‏
• حس در دست ها یا پاهایتان را از دست داده اید.‏
• قدرت حرکتی دست ها یا پاهایتان کاهش یافته است.‏
• کنترل ادرار یا مدفوع خود را از دست داده اید.‏
یکی از اهداف اصلی جراحی تنگی مجرای نخاعی، باز کردن ناحیه ایی برای نخاع یا ریشه های عصبی شما ‏می باشد. به این حالت کاهش فشار اطلاق می شود. با ایجاد فضایی بیشتر برای عبور نخاع یا ریشه های ‏عصبی، جراح ستون فقرات شما امیدوار است که درد ناشی از التهاب شبکه عصبی را در شما کاهش دهد.‏
هدف دیگر از جراحی تنگی مجرای نخاعی، افزایش قدرت حرکتی در پاها یا دست های شماست. اگر شما ‏حس دست ها یا پاهایتان را از دست داده اید، جراح شما امیدوار است با عمل جراحی، آن را به شما ‏بازگرداند.‏

انجام درمان های غیرجراحی برای مشکل تنگی مجرای نخاعی قبل از انجام هرگونه عمل ‏جراحی
• درمان دارویی
• ورزش
• ورزش درمانی
• روش مک کینز
• درمان های جایگزین

معمولا جراح ها برای انجام عمل جراحی تنگی مجرای نخاعی از دو شیوه جراحی استفاده می کنند.‏
• کاهش فشار: جراح، بافتی را که بر ساختار عصبی فشار می آورد برمی دارد تا فضای بیشتری در ‏کانال نخاع (برای نخاع) یا در مجرا (برای ریشه های عصبی) ایجاد شود.‏
• تثبیت: جراح به منظور محدود کردن حرکت بین مهره ها، عمل را انجام می دهد.‏

جراحی کاهش فشار در مورد مشکل تنگی مجرای نخاعی
برای برداشتن بافتی که بر عصب فشار می آورد، جراح شما ممکن است یکی از انواع جراحی های زیر را ‏انجام دهد.‏
• فورامینوتومی: اگر بخشی از دیسک یا برآمدگی استخوانی بر عصب های مجرای مهره ها فشار ‏وارد کند، ممکن است عمل جراحی فورامینوتومی انجام شود. «اوتومی» به معنای ایجاد دهانه است. ‏از اینرو در فورامینوتومی، دهانه مجرا بزرگ تر می شود تا رشته های عصبی بتوانند بدون تحت ‏فشار قرار گرفتن از آنجا خارج شوند.‏
• لامینوتومی: همانند فورامینوتومی، این عمل هم دهانه بزرگتری ایجاد می کند، اما در این عمل ‏این دهانه در پوشش استخوانی محافظ کانال نخاعی و نخاع شما (موسوم به تیغه) ایجاد می شود. ‏تیغه ممکن است بر عصب شما فشار وارد کند، از اینرو جراح با استفاده از عمل لامینوتومی، فضای ‏بیشتری برای رشته های عصبی شما ایجاد می کند.‏
• لامینکتومی: گاهی اوقات انجام عمل جراحی لامینوتومی کافی نیست. ممکن است جراح برداشتن ‏تمام یا بخشی از تیغه را لازم تشخیص دهد، که به این شیوه لامینکتومی گفته می شود. غالبا این ‏شیوه در قالب مراحل مختلف و بدون هیچ گونه تاثیر مضر انجام می شود.‏

کاهش فشار غیرمستقیم گونه ایی از جراحی کاهش فشار است که در آن، فشار از طریق جدا کردن استخوان ‏ها از یکدیگر به جای برداشتن آنها، کاهش می یابد. این عمل از طریق تجهیزات سخت افزاری، نظیر دستگاه ‏های فرآوری بین مهره ایی یا قفس های میان بدنه ایی قابل انجام است. حتی دیسک های مصنوعی هم می ‏توانند از طریق ترمیم ارتفاع بین مهره های مجاور، تا حدودی کاهش فشار غیرمستقیم را محقق نمایند.‏

جراحی تثبیت برای مشکل تنگی مجرای نخاعی
همه افرادی که به دلیل مشکل تنگی مجرای نخاعی تحت عمل قرار می گیرند نیاز به تثبیت، که به «جوش ‏نخاعی» هم معروف است، ندارند. این شیوه در مواردی سودمند است که در آن یک یا چند مهره از جایگاه ‏اصلی اش حرکت می کند و بدین ترتیب نخاع شما بی ثبات و دردناک می شود. در اینگونه موارد، استخوان ‏های لغزیده می توانند موجب آزار رشته های عصبی شوند. نیاز به عمل تثبیت به این مسئله هم بستگی ‏دارد که جراح باید بر روی چه تعداد از مهره های شما کار کند. به عنوان مثال اگر او باید تیغه را با استفاده ‏از روش لامینکتومی در چندین مهره بردارد، ممکن است نخاع شما بدون وجود این ساختارها بی ثبات و ‏ناپایدار شود. برای کمک به تثبیت مهره های ستون فقرات شما نیاز به عمل جوش نخاعی دارید.‏
سالهای متمادی عمل تثبیت نخاع متداول بوده است. این عمل به تنهایی یا همزمان با جراحی کاهش فشار ‏قابل انجام است. در عمل تثبیت نخاع، جراح محیطی را ایجاد می کند که در آن ناحیه، استخوان های ‏موجود در نخاع به مرور زمان (معمولا چندین ماه یا طولانی تر) به یکدیگر جوش می خورند. جراح معمولا از ‏پیوند استخوان (معمولا با استفاده از استخوانی از بدن خودتان) یا ماده بیولوژیکی (که موجب تحریک رشد ‏استخوان می شود) استفاده می کند. ممکن است جراح برای افزایش استقامت و پایداری از تجهیزات فقراتی، ‏نظیر سیم، کابل، پیچ، میله و صفحه، استفاده کند و بدین ترتیب به جوش خوردن استخوان ها کمک کند. ‏جوش خوردگی مانع از حرکت بین مهره ها شده و در نتیجه استقامت و پایداری طولانی مدت تری ایجاد ‏می شود.‏

جراحی نخاعی باز یا جراحی نخاع با حداقل پیشروی؟
اگر عمل جراحی شما با ایجاد شکاف نسبتا بزرگی در پشت شما انجام شود، به آن جراحی باز گفته می شود. ‏گزینه دیگر، جراحی با حداقل پیشروی است که در این شیوه، چندین شکاف کوچک در پشت ایجاد می ‏شود. ممکن است جراح از میکروسکوپ، اندوسکوپ، یا دوربین کوچک و ابزار جراحی بسیار کوچک در این ‏شیوه استفاده نماید.‏
با این حال جراحی با حداقل پیشروی برای همه مناسب نیست. اگر لازم باشد که جراح بر روی تعداد زیادی ‏از مهره های شما کار کند، احتمالا نیاز به عمل جراحی باز است.‏

آگاهی از خطرات جراحی
همانند هر عملی، در مورد جراحی تنگی مجرای نخاعی هم خطراتی وجود دارد. قبل از امضای رضایتنامه ‏جراحی، پزشک تان با شما در مورد ریسک های احتمالی عمل صحبت خواهد کرد. عواقب احتمالی شامل ‏موارد زیر است، هرچند صرفاً به این موارد محدود نمی شود:‏
• خطرات عمومی بیهوشی
• آسیب به نخاع یا رشته های عصبی شما
• عدم التیام جوش استخوانی (شبه آرتروز)‏
• ناتوانی در بهبود
• شکسستگی/ خرابی وسایل و تجهیزات
• عفونت یا درد در محل پیوند استخوان

روند بهبود بعد از عمل تنگی مجرای نخاعی
بعد از عمل جراحی، شما فوراً خوب نمی شوید. به احتمال زیاد بعد از گذشت 24 ساعت از عمل، از تخت ‏خارج می شوید و به مدت 2 تا 4 هفته داروهای مسکن مصرف خواهید کرد. بعد از عمل جراحی، به شما ‏دستورالعمل هایی در مورد چگونگی درست نشستن، بلند شدن و ایستادن داده می شود. لازم است که به ‏بدن تان فرصت بهبودی دهید، از اینرو پزشک تان به شما توصیه خواهد کرد که فعالیت هایتان را محدود ‏نمایید. در مجموع، فعالیت هایی که موجب حرکت زیاد در ناحیه ستون فقرات می شود انجام ندهید. در ‏طول مدت بهبودی باید از انجام ورزش های برخوردی یا بلند کردن وسایل سنگین بپرهیزید.‏
بعد از عمل جراحی، بسیار مراقب باشید. هرگونه مشکلی، نظیر تب، افزایش درد، یا عفونت را فورا به پزشک ‏تان اطلاع دهید.‏
هموراه باید به خوبی مراقب بدن تان باشید و عادات سالم را تمرین کنید، اما باید اقدامات سالم بعد از عمل ‏را هم انجام دهید. شما باید: ‏
• از برنامه درمانی پزشک تان پیروی کنید
• به شکل درست و مناسبی بنشینید و بیایستید
• یاد بگیرید که به شکل صحیح وسایل را بلند کنید
• به طور منظم ورزش کنید (ورزش های هوازی با فشار کم بسیار خوب هستند، اما ابتدا در این مورد ‏با پزشک تان مشورت نمایید)‏
• از تجهیزات مناسب ورزشی استفاده نمایید
• وزن بدن تان را در وضعیت خوب و سالم نگه دارید
• غذاهای سالم بخورید (رژیم غذایی متعادل و کم چرب که در میوه و سبزیجات وجود دارد) و کلسیم ‏کافی به بدن تان برسانید
• سیگار نکشید
و امید داشته باشید: نتایج مربوط به جراحی رفع مشکل تنگی مجرای نخاعی معمولا خوب و رضایتبخش ‏است. به طور کلی، 80 تا 90 درصد بیماران بعد از عمل جراحی از درد رهایی می یابند.‏

ورزش های مربوط به تنگی مجرای نخاعی
اگر درد شما ناشی از تنگی مجرای نخاعی است، احتمالا به ورزش کردن فکر هم نمی کنید. با این حال، ‏برخلاف آنچه که به نظر می رسد ورزش، حرکات کششی و تحرک می تواند به بهبود درد تنگی مجرای ‏نخاعی شما کمک کند.‏
در ابتدا توجه به چند نکته ضروری است:‏
• لطفا قبل از شروع به هرگونه برنامه یا فعالیت ورزشی، با پزشک خود صحبت کنید. حتما پزشک ‏تان توصیه هایی برای انواع ورزش هایی که می توانند برای شما مناسب باشند، دارد یا می تواند ‏خطرات برخی ورزش های مشخص را به شما گوشزد نماید. از آنجائیکه پزشک با سابقه درد شما و ‏علائم آن به خوبی آگاه است، بهترین منبع برای اطلاعات و پیشنهادات خواهد بود.‏
• در مجموع شما باید از هرگونه فعالیتی که فشار زیادی بر ستون فقرات شما وارد می کند (مثل ‏ورزش های برخوردی) پرهیز نمایید.‏
• در مورد ورزش کردن، آنچه که شما باید انجام دهید این است که سعی کنید مراقب ستون فقرات ‏تان باشید، عضلات محافظ ستون فقرات تان را تقویت کنید، و دامنه حرکتی خود را حفظ نمایید. ‏قرار نیست شما قهرمان المپیک یا پاورلیفتینگ شوید. به علائم بدن تان توجه کنید و اگر درد شما ‏افزایش یافت یا متوجه درد جدیدی شدید، دست از ورزش کشیده و با پزشک تان تماس بگیرید.‏

انواع ورزش برای افراد مبتلا به تنگی مجرای نخاعی
اگر مبتلا به تنگی مجرای نخاعی هستید، «پیاده روی»، ورزش مناسبی برای شماست. فشار کمی به شما ‏وارد می کند و می توانید به راحتی سرعت حرکت تان را در صورت نیاز تغییر دهید. به فکر پیاده روی روزانه ‏باشید. پیاده روی روزانه، فرصت مناسبی برای کاهش استرس و فشار است.‏
‏«شنا کردن» هم می تواند ورزش ایده آلی باشد چراکه تمام عضلات ناحیه پشت شما در محیطی امن و ‏ایمن تحت ورزش قرار می گیرند. آب به خوبی محافظ وزن شماست، به همین دلیل فشار کمی بر پشت شما ‏وارد می آید.‏
شما همچنین می توانید ورزش «پیاده روی در آب» را انجام دهید.‏

ورزش های کششی روزانه برای تنگی مجرای نخاعی
سایت «‏SpineUniverse‏»، مجموعه ویدئوهایی را در مورد انجام ورزش های کششی مناسب برای تسکین ‏درد تنگی مجرای نخاعی شما داراست. این ویدئوها با همکاری و مشورت متخصص ورزش درمانی و جراح ‏ستون فقرات ساخته شده اند.‏
با این حال بازهم به شما توصیه می کنیم: لطفاً قبل از انجام هرگونه ورزش جدید، با پزشک تان مشورت ‏کنید. مطمئن شوید که انجام آن ورزش برای شما مناسب است.‏

تحرک در افراد مبتلا به تنگی مجرای نخاعی‏
اگر مبتلا به تنگی مجرای نخاعی هستید و ورزش نمی کنید، به خاطر بسپارید که اگر به هیچ عنوان تحرکی ‏نداشته باشید و با خود فکر کنید که دراز کشیدن و استراحت کردن باعث بهبود درد شما می شود، سخت ‏در اشتباهید، چراکه چنین وضعیتی می تواند موجب وخیم تر شدن درد شما شود. با در نظر گرفتن اینکه ‏بدن شما قابل کنترل است، می توانید گام های سلامتی را به سوی تسکین درد تنگی مجرای نخاعی تان ‏طی کنید.‏

 

 

 

 

 

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد